อ่า หลังจากหายหัวไปนาน เอ๊ย ไม่ใช่สิ หลังจากไปเคลมเมนบอร์ดคอมมาก็ได้ไปรับเมนบอร์ดคืนมาแล้ว เมื่อสัปดาห์ก่อน แต่พอดีกับที่จะเริ่มทำงานไม่มีเวลาว่างก็เลยทำให้ไม่ได้มาอัพเดทบล็อก ก็เลยดองมาจบร่วมเดือนพอดีต่อจากตอนที่ 3 ... (ถ้านับจากวันงานก็เดือนกว่าๆ) ก็ขอมาเล่าบันทึกต่อเลยแล้วกันนะครับ แต่มันนานแล้ว อาจจะเล่าเพี้ยน รึตกๆหล่นๆก็ได้กั่กๆ (เจอเจ๊ทวงให้อัพด้วย ก็มันไม่ว่างอ่ะ เจ๊ ทำงานถึงเที่ยงคืนมา 3 วันติดแล้ว ซิกๆ)

วันนั้นเป็นวันที่ 4 นับจากวันแรกที่ผมเดินทางถึงโอซาก้า (ใช่ป่าววะ) วันนี้การเดินทางก็แยกออกเป็น 2 รอบ เพราะพี่สาวผมต้องออกก่อนตั้งแต่เช้าเพื่อไปใส่กิโมโน (เห็นบอกไม่ใช่มั้ง เป็นชุดฮาคามะ) แล้วก็แต่งหน้าซึ่งต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงอยู่จึงแยกกันออกโดยผมกับแม่ก็ตามไปทีหลังไปเจอกันที่สถานี.... เซนริจูโอ... รึเปล่า??? (บอกแล้วนานเกินลืม...) โดยใช้โมโนเรลไปเจอ พอเจอกันจึงค่อยเดินทางเข้ามหาลัย ขาไปก็แบกกระเป๋าเปล่าไปขนสัมภาระพี่สาวที่ห้องแล็บกลับบ้านด้วย

หลังจากไปถึงในมหาลัยก็เห็นคนจำนวนมากอยู่พอควรมาร่วมงานรับปริญญา หลังจากมาถึงก็แน่นอนก็ต้องระดมชัตเตอร์กันซักหน่อย ก็เอารูปมาให้ดูแต่พองามละกันครับ.... รูปพี่สาว กับ รูปแม่ผมอ่ะ

หลังจากถ่ายรูปสักพัก ก็ได้เวลาเที่ยงแล้วผมกับแม่ก็ไปกบดานกินข้าวเที่ยงกัน แล้วตอนแรกก็นัดกันว่าจะให้รอที่ห้องlabของพี่สาว เพราะพี่สาวต้องเข้าหอประชุมเพื่อร่วมงานรับปริญญา แต่ด้วยความที่ตอนจะเริ่มงานปรากฏว่าปกติเขาเปิดให้ญาติเข้าไปร่วมดูงานได้ที่ชั้น 2 ของหอประชุม พี่สาวจงโทรมาบอก ผมเลยลากเอ๊ยพาแม่เข้าหอประชุมชั้น 2 ไปร่วมงานรับปริญญา

สำหรับงานรับปริญญาของญี่ปุ่น ซึ่งที่ผมไปดูเป็นปริญญาโท (ไม่รู้มีเอกร่วมด้วยหรือไม่) ในงานก็จะมีวงดนตรีอเคสตร้าเล่นดนตรีประดับงาน และมีเวทีรับปริญญา+กล่าวคำปราศัย แล้วที่นั่งสำหรับคนร่วมงานถ่ายรูปบนเวทีมา แต่ไม่ชัดเท่าไหร่ครับ... แบบว่ากล้องมือถืออ่ะ

ที่เห็นในรูปที่นั่งๆอยู่รู้สึกจะเป็นอาจารย์แต่ละภาควิชากระมังล่ะครับ (พอดีฟังไม่ออก... ) หลังจากนั้นก็จะเริ่มงานโดยมีการกล่าวคำปราศัย และต่อมาก็จะประกาศให้เริ่มการรับปริญญา โดยคนที่ขึ้นไปรับนั้น จะเป็นแค่ตัวแทนของแต่ละภาค ซึ่งตัวแทนก็คือคนที่สอบได้คะแนนสูงสุดของภาควิชานั้นๆ รู้สึกจะมีร่วมกว่า 20 ภาค ก็ผลัดกกันขึ้นไปรับ จนพอครบก็จะกล่าวพิธีก็เป็นอันเสร็จพิธีครับ ใช้เวลาในงานประมาณ2-3ชั่วโมงเท่านั้น ไม่กินเวลามากนัก

ที่ให้ดูต่อไปนี่เป็นรูปในงานครับ เอารูปที่ชัดหน่อยมาดู แต่ล่ะรูปพร่ามัวมาก.... ไม่รู้คนถ่ายห่วย หรือกล้องห่วยกันแน่ (ไม่ก็ห่วยทั้งคู่)

หลังจากจบงานแน่นอนก็ต้องออกมาถ่ายรูปกันอีก....

รูปพี่สาวกับเพื่อนในคณะ.... ในคณะพี่ผมสวยสุดเลยนะ!!! (เพราะมีผู้หญิงคนเดียว + + )

อันนี้ถ่ายกับป้ายหน้างานรับปริญญาครับ

สำหรับรูปถ่ายสวยๆคงมีมากกว่านี้ครับ แต่น่าจะอยู่กับพี่สาวผมหมดละ :3 เพราะว่ามีรูปที่เพื่อนพี่สาวเอากล้องมาถ่ายรูปในงานเตรียมส่งไปให้อยู่อีก

พอจบงานรับปริญญาแล้วพี่สาวผมก็กลับเข้าไปที่ชั้นที่มีห้องแล็บเข้าไปในห้องประชุม(น่าจะนะ) เพื่อรับปริญญาบัตร ซึ่งคาดว่าคณะอื่นๆ ก็แยกย้ายไปรับตามจุดที่คระรับเหมือนกันครับ ไม่ได้รับในงานทุกคนแบบงานในเมืองไทย แต่รับปริญญาตรีของที่นี่ผมเองก็ไม่แน่ใจนักว่าจะรับแบบปริญญาโทนี้หรือไม่นะครับ

หลังจากรับเสร็จพี่สาวผมก็ลากกระเป๋ากบัผมไปในห้องแล็บไปยัดของจากบนโต๊ะทำงานพี่สาวลงกระเป๋าจนตุงแล้วก็ให้แบกกลับไปเก็บที่ที่พัก โดยหลังจากกระเป๋าตุงแล้วก็ยังเหลือของอยู่อีก ของเยอะดี + + โต๊ะทำงานใหญ่ๆก็เผลอใส่ของเยอะไปเหมือนกันได้นะครับนี่ :P หลังจากทำหน้าที่เป็นกรรมกรแบกของกลับแล้ว พี่สาวผมก็ไปร่วมงานสังสรรค์ต่อ... ทีแรกว่าจะเป็นงั้นแต่สุดท้ายด้วยความไม่สะดวกของชุดพี่ผมจึงกลับมาแวะที่พักทีหลังเหมือนกัน เพื่อเปลี่ยนชุดไปร่วมงาน ส่วนผมกับแม่ก็ไปหาอาหารเย็นทานกันที่อิออน แล้วก็เข้านอน... อ่ะ ยังสิ ยังหัวค่ำอยู่เลยนี่ฝ่า... ก็ทานเสร็จก็เดินช็อปที่อิออนกันสักพักจึงกลับที่พักนอนน่ะครับ

ก็จบส่วนของวันงานรับปริญญาแล้ว ถ้าเขียนบล็อกนี้เร็วกว่านี้อาจมีเรื่องเล่าเยอะกว่านี้ก็ได้ (หรืออาจจะไม่...) แต่ด้วยความที่นานมันเริ่มเลือนลางตามกาลเวลาก็เล่าไปเท่าที่จำได้ล่ะครับ ไว้สัปดาห์หน้าถ้ามีโอกาสแวะกลับมาบ้านจะมาอัพบล็อกส่วนของวันที่ 5 ปูต้ม ปูย่าง!!และ ออนเซ็น ให้ละกันครับผม + + โชคดีครับ

ป.ล.อาจมีอัพอย่างอื่นคั่นรายการอีกมั้ง....

อ่า กล่าวสวัสดีกันซะก่อนละกันครับ ก็ไม่ได้อัพบล็อกมาเกือบร่วม 2 สัปดาห์แล้ว ก็ช่วงที่หายไปนี่ก็ไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ อู้งานอยู่ เอ๊ย ก็มีไปปฐมนิเทศน์ของสสจ.(สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด)มา แต่จริงๆก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากหรอกอ่ะ.... ก็แค่ทำหนังสือสัญญารับราชการ แล้วก็เปิดบัญชี ไปเยี่ยมชมรพช.(โรงพยาบาลชุมชน) แล้วก็ฟังบรรยายชวนหลับ (หลับไปหลายหน่ออยู่)

ร่ายมายาวละ.... ก็พรุ่งนี้ (จริงเลยเที่ยงคืนก็ต้องวันนี้แล้วล่ะนะ) ก็จะเริ่มเข้าไปโรงพยาบาลจังหวัดแล้วล่ะครับ ก็จะมีปฐมนิเทศน์ของรพ.อีกที แล้วก็จะได้ตารางการทำงานในปีแรกสักกะที แล้วก็เห็นบอกว่าพรุ่งนี้จะมีเลี้ยงต้อนรับด้วย (ตอนจบอาจมีเลี้ยง(ขับไล่ไส)ส่งด้วยมั้ง กั่กๆ) ก็อาจกลับมาดึกๆแล้วนอนเลย ไม่ได้อัพบล็อก เลยมาอัพไว้ก่อน

สำหรับการเริ่มทำงานในปีแรกนั้น พวกผมก็จะต้องแบ่งกันไปราวด์ตามวอร์ดต่างๆน่ะครับ ก็เรียกกันภาษาไทยว่าแพทย์เพิ่มพูนทักษะ(Intern) คือทำงานด้วยแล้วก็เพิ่มพูนทักษะด้านต่างๆไปด้วย แต่ถ้าเรียกภาษาทั่วๆไปก็แพทย์ใช้ทุน ก็ปีนี้จังหวัดที่ผมลงมาก็มี intern ทั้งหมด 23 คน (จากเม 24 แต่ไม่จบไป 1 + + ) ก็จะต้องมาแบ่งกันไปตามวอร์ดต่างๆ ซึ่งตารางก็(น่าจะ)ได้พรุ่งนี้ล่ะครับ แต่สำหรับเวลาที่จะเริ่มทำงานกันจริงๆนั้นก็คือ 1 พ.ค. เลย ก็จะมาแทนที่พวกพี่ๆinternรุ่นก่อนซึ่งต้องออกไปใช้ทุนตามอำเภอต่างๆ แต่ว่า.... ปีนี้พวกพี่ออกเกือบหมดเลยอ่ะ เหลือ 2 คน เอง..... (รพ.อำเภอบ่นใหญ่เลยว่าพวกพี่ยื่นลาออกกันช้า ทำให้ไม่ได้ส่งจำนวนที่ต้องการจริงๆไปให้กระทรวงปีนี้ intern 1 อย่างพวกผมเลยต้องไปจ.อื่นแทนอยู่ 3 เดือน ก็ปล่อยให้ที่นี่ขาดแคลนไปแทน...)

อ้า ไม่มีอะไรมากแล้ว ก็ขอให้ทุกคนที่กำลังจะเริ่มทำงานเหมือนกัน เคยชินกันเร็วๆปรับตัวได้ดี แล้วก็ทำงานได้อย่างราบรื่นนะครับ โชคดีครับผม + + / ไว้ย้ายเข้าจริงๆจะถ่ายรูปมาอัพบล็อกอีกที (กระมัง)

ป.ล. ไม่อยากออกอำเภอก่อนเลยอ่า.... กลัวคอมจะเสร็จไม่ทันสัปดาห์นี้ T-T แถมน้องจะกลับมาเที่ยวเดือนหน้าด้วย

ท้าวความเดิม เดิมทีคอมพิวเตอร์ของกระผมมันเกิดอาการเสียแล้วโทนไปที่ร้านคอมไม่มีคนรับสายเลยคาดว่าปิดสงกรานต์เลยต้องเอาคอมไปซ่อมหลังสงกรานต์.... แต่ทว่า....

หลังจากตื่นมาวันนี้ จริงๆตอนแรกวางแผนว่าจะไปเดอะแมว เอ๊ย เดอะมอลล์กับแม่สักหน่อย แต่ด้วยอะไรดลใจไม่รู้เลยหยิบมือถือขึ้นมาแล้วเลยยิงเข้าร้านคอมอีกครั้งนึง... ปรากฏว่าคราวนี้มีคนรับสายแล้ว *0* เลยรีบถามเลยว่าร้านคอมวันนี้เปิดไหมครับ เขาบอกว่าเปิด เลยถามต่อไปอีกว่ามีปิดสงกรานต์ไหม? ปรากฏว่าเขาตอบมาว่าไม่มีปิดครับเปิดตลอด (ในใจตอนนี้กำลังเฮอยู่เลย (/- -)/ \(- -\) ) แล้วพอคุยเรื่องเอาคอมไปซ่อม เขาก็บอกว่าเอาไปได้ไม่มีปัญหา ผมเลยถามเรื่องอะไหล่ต่อ เพราะคาดว่าที่เน่าไปน่าจะเป็นเมนบอร์ด เขาก็เลยบอกมาว่าถ้ายังอยู่ในประกันก็ต้องส่งเข้าศูนย์ ซึ่งศูนย์หยุดสงกรานต์นะครับ ถ้าส่งก็คือต้องรอยาวเลย ไอ้ตอนนั้นผมเรอะก็ดันลืมคิดไปว่าคอมนี้มันซื้อมายังไม่ถึง 3 ปีเลย มันก็ต้องอยู่ในประกันอยู่แล้ว... ปกติส่วนใหญ่ประกันมัน 3 ปี + + ก็เลยตอบไปว่า "อา ไม่เป็นไรหรอกครับ มันเก่าแล้วล่ะ ป่านนี้คงหมดประกันไปแล้ว"

พอคุยเสร็จเรียบร้อยเลยขึ้นไปหาทั่นแม่ แล้วขอให้พาไปเสรีแทนที จะเอาคอมไปซ่อมให้เตรียมเงินเผื่อค่าอะไหล่(เมนบอร์ดน่ะล่ะ แต่พูดงี้เข้าใจง่ายกว่าเลยบอกไปงี้)ไปด้วย แล้วก็เลยออกเดินทางกันไปถึงที่ร้านราวๆบ่ายโมง

พอไปถึงที่ร้านก็เอาเครื่องให้เขาเช็คเขาก็ลองเปิดดู ลองถอดๆเสียบๆ เปิดโน่นเปิดนี่ (เอ่อ เวอร์ไปมั้ง... ก็แค่ลองถอดแรม ถอดการ์ดจอเองล่ะงิ) ปรากฏว่ามันก็เปิดไม่ติดแบบที่บ้านแหล่ะ แถมไม่มีเสียงร้องด้วย พอดูเสร็จเขาก็บอกว่าคงจะเป็นเมนบอร์ดที่เสีย ผมก็เลยกะไว้เลย ว่าแล้ว เอาล่ะเมนบอร์ดใหม่ๆๆๆ (แย่จริงผม...ของเก่าก็ยังดีแท้ๆถ้าไม่เดี้ยงไปก่อน) แล้วเขาก็บอกต่อว่า เอ่อ เมนบอร์ดยังอยู่ในประกันนะครับ คงต้องส่งเข้าศูนย์ แล้วศูนย์ก็หยุดสงกรานต์ซะด้วย ก็ต้องรอให้เปิดก่อนถึงส่งเข้าซ่อมได้.... หลังจากได้ยินก็เอ๋อไปประมาณ 3 วิ ก็ระลึกชาติได้ว่า เฮ้ย จริงด้วยคอมมันอายุ 2 ปีกว่าๆเองไม่กี่วันก่อนก็เพิ่งเช็คอายุมันไปที OTL ก็เลยบอกไปครับๆ แล้วก็ต้องส่งเข้าศูนย์ตามระเบียบ เลยกลายเป็นต้องรอหลังสงกรานต์จริงๆอยู่ดี จากตอนแรกตั้งเป้าว่าเอาไปเช้าเย็นกลับนะนั่น (เวอร์มากมาย...)

พอจัดแจงคุยกันรับเลขหมายเรียบร้อยก็ถามคร่าวๆก็เห็นบอกว่าถ้ามีของส่งเข้าศูนย์ไม่กี่วันก็เสร็จ แต่ผมก็ตีเอาคร่าวๆก็น่าจะได้ปลายเดือนนี้อ่ะแหล่ะ ; ; ก็ต้องทนรอโดยใช้โน๊ตบุคชั่วคราวแทนต่อไป เหอๆ ตอนนี้เริ่มเซ็ทโน๊ตบุคเข้าที่ละ ก็พอใช้งานได้แทนดีพอสมควร เลยสบายใจไปเปลาะนึง ก็เหลือแค่รอรับคอมกลับ... แต่ก็ยังดีที่เอาไปได้ตั้งแต่วันนี้ ไม่งั้นทิ้งไว้กว่าจะกลับมาก็น่าจะวันที่ 20 เอาไปเข้าศูนย์อีก ทีนี้ไม่รู้จะว่างมารับคอมตอนไหนดีเลยตอนนั้น + +

ก็ขอให้ทุกคนรักษาคอมไว้ดีๆละกันครับ อย่าใช้ไม่บันยะบันยังแบบผม จนคอมเน่าก่อนประกันจะหมดซะอีก.... สงสารคอมมันเหมือนกันแฮะ โดนใช้งานซะย่ำแย่เลย T-T ขอโทษด้วยนะ ลาก่อนเมนบอร์ดเก่า สวัสดีเมนบอร์ดใหม่ บันไซ (ดูไม่ค่อยเสียใจเลยเนอะ...)

ป.ล.จริงๆยังไม่รู้เลยว่าจะได้เปลี่ยนเมนบอร์ดเป็นของใหม่จริงรึเปล่า...